همه‌جا وهمه‌چيز وهمه‌كس ظهور هستى مطلق و تصرف حق است ، و آن ذات حقّ است كه بوده است وخواهد بود و در همه‌جا و در همه‌كس و در همه‌چيز ظهور اوست ، واو سر به‌سر ذوق وشادى وراحت است ، و آن همه احوال نسبت به او چون نسبت موج وحباب وبخار است با ذات دريا » . و در جاى ديگر مىگويد : كه « بشسته جوكى » به جهت « رامچند » نقل مىكند كه مريدى « راجه بل » « 1 » نام از مرشدش « شكرآچارج » « 2 » نام پرسيد كه مىخواهم براىمن بيان‌كنىكه اين عالم چه چيز است ، و هر هفت طبقهء آسمانها و زمينها چه حال دارد ، و آن هستى و آن جوهر كه نمود عالم وبودآن و اين مظاهر رنگارنگ و اين تعيّنات گوناگون از او پيدا مىآيد ومعدوم مىگردد چيست وكيست و چه مقدار دارد ؟ ونيز اين منى وتوئى و اين از من واو از او چه نسبت است ؟ وآن‌كه درتن مىگويد كه‌اين منم‌وچنان وچنين مىكنم ، آن گوينده كيست و براى چيست ؟ « شكرآچارج » بعد از شنيدن سخنان « راجه‌بل » گفت كه اى راجه بل ! به‌غايت چيزى خوب پرسيدى وسؤالى محبوب كردى . شرح اين معنى عبارت دراز مىطلبد وبيان شافى مىخواهد ، ليكن من با تو اين حقيقت را به‌عبارتى

--> ( 1 ) - / ( ) ( 2 ) - / ( / شكرآچارج )